54,0

Waga: 54,0kg

Bilans:
dwa jogurty bez cukru,bez tłuszcze 240kcal
płatki kukurydziane (3łyżki) 56kcal
mleko do kawy 105kcal
Razem: 400kcal

     Mój jogurtowy dzień skończył się dobrze. Obawiałam się, że mama albo tata będą mnie naciskać na jedzenie. Nic z tych rzeczy, tata miał swoje sprawy, a mama zajęta była nauką do tego stopnia, że zapewne nawet nie zauważyła, że nic nie zjadłam. Co więcej nic mi nie proponowała. Z założenia mówiła o dniu dzisiejszym - klopsiki z ryby czy pierś z kurczaka w galarecie. Do połowy dnia wkurzał mnie dzień jogurtowy, byłam wściekła, rozżalona i ogólnie rzecz biorąc nic mi nie pasowało, ale potem poszło z górki. Może to dlatego, że zazwyczaj jem bułki ziarniste jako śniadania i drugie śniadania i w tej porze brakowało mi tych węglowodanów, a potem zapijałam wszystko kawą z mlekiem, od osiemnastej do godziny dwudziestej drugiej wypiłam aż cztery szklanki. Jedzenie mnie nie kusiło. Miałam je gdzieś. Pomyślałam sobie, że zrobię sobie też białkowy wtorek i środę, szczególnie, że mama ma mi dać te klopsiki z ryby, które mają bardzo mało kcal. Chodziłoby w tym o to, aby maksymalnie wyeliminować cukier z bułek czy innych produktów codziennie obecnych w mojej diecie. Dziś jedzenie normalne, dieta do tysiąc kcal, z pieczywem, na obiad pierś z kurczaka, na śniadanie bułka. Tata jest w domu, ostatnio powiedział mi, że mnie zmierzył wzrokowo i nie mam się ważyć schudnąć więcej. Tata jest mi bardzo bliski, nie chce, aby musiał się martwić,są pewne szczególne względy dla których nie chce tego robić, ale też w miejscu bądź co bądź publicznym nie będę o tym pisała. Postaram się nie jeść kolacji, ale zobaczymy jak to wyjdzie w praniu. Weekendy u rodziców są trudniejsze, bo to kawa tutaj, a kawa tam... Ktoś z czymś naciska. Część z Was musi się z tym borykać każdego dnia. Ja nie. Nikt nie wtrąca mi się do jedzenia. Idealny jest na mnie zły tylko jak już nie mam siły ciągnąć za sobą nóg, a tak mam wolną rękę. Rzadko się głodzę, bo w gruncie rzeczy napawa mnie to ostatecznym strachem. Jak wczoraj zjadłam naprawdę mało i to w większości kcal w płynach to efekt pojawił się niemal natychmiast.

Rano nie mogłam się doczekać wejścia na wagę. Słusznie :) Co dziwne nie czuję się wcale słabo, czego się spodziewałam. Wręcz przeciwnie, pospałam dłużej, a potem funkcjonowałam normalnie. Waga mnie zadowoliła, osiemset gram mniej niż wczoraj, tak jak przed Świętami, co pozwala mi wierzyć, że organizm się oczyścił. Gdyby do końca miesiąca udało mi się zejść poniżej 54 kilogramów to byłabym bardzo zadowolona, ale na dzień dzisiejszy po prostu nie chce tego planować, ani o tym myśleć.
Czuję się szczęśliwa. Jeżeli w życiu nie mogę nic osiągnąć to może chociaż schudnę.  Chociaż chyba nie powinnam się martwić skoro jestem w czepku urodzona.
Robiłam sobie zdjęcia. Zdjęcia oszukują, ale i tak nie miałam odwagi ich wstawić.
Trzymajcie się chudo. Mam nadzieję, że świetnie Wam idzie i przepraszam za chaotyczność. Powinnam przeszlifować swoją umiejętność wyrażania myśli. Ostatnio trafiam na sporo blogów, których wcześniej nie znałam. Czasem czuję się jak intruz - ja i moje nie do końca prawdziwe, bo wymyślone i naciągane przez mój mózg problemy.